BOHATEROWIE DRAMATU

Szczepan Jakub Józef Aleksander Macdonald - marszałek Francji, książę Tarentu. Pochodził z bardzo dobrej rodziny szlachty szkockiej, która za poparcie pretendenta do korony angielskiej, Stuarta, musiała uchodzić ze Szkocji. Marszałkiem został 12 lipca 1809 r. wraz z Marmontem i Qudinotem za zasługi w bitwie pod Wagram. Dowodził tam Korpusem Wydzielonym Armii Włoskiej z którym wykonał decydujący o zwycięstwie (niesłychanie krwawy) atak. W kampanii rosyjskiej dowodził 10 Korpusem Wielkiej Armii. Przez kilka lat pozostawał w niełasce Cesarza. Osobiście bardzo odważny, był też uważany za dobrego stratega, mogącego działać samodzielnie, jako dowódca korpusu czy nawet armii, bez stałego nadzoru ze strony Napoleona. W bitwie pod Lipskiem razem z ks. Józefem Poniatowskim dowodził tylnią strażą Wielkiej Armii. W 1814 roku przeszedł na stronę Ludwika XVIII za co otrzymał tytuł para Francji. Zmarł w 1840 w swoim zamku w Conrcelles.

Henryk Franciszek de la Porta Sebastiani - hrabia, generał dywizji . Urodzony w 1775 roku na Korsyce, podobnie jak Napoleon. W czasie bitwy nad Kaczawą dowodził korpusem cieżkiej kawalerii. Po 1830 roku był ministrem marynarki, następnie spraw zagranicznych rządu francuskiego. Zmarł w 1851 roku.

Maurycy Stefan hrabia Gerard - Cieszył się zasłużoną sławą jednego z najlepszych dowódców cesarskiej piechoty. Urodzony w 1773 roku. Karierę wojskową rozpoczął w oddziałach ochotniczych w 1792 r.  Jako generał dywizji brał udział w wojnie z Rosją w 1812 r. Ranny w bitwie nad Kaczawą. W kampanii "Stu Dni" dowodził IV korpusem . Ciężko ranny w bitwie pod Wavre. Znakomity, samodzielny dowódca, był ulubieńcem cesarza. Uważano go za kandydata do buławy marszałkowskiej. Po 1815 roku brał czynny udział w życiu politycznym Francji. Zmarł w 1852 roku.

Aleksander markiz de Lauriston - urodzony w 1768 roku. Absolwent Szkoły Wojskowej w Paryżu, tego samego rocznika, co Napoleon. Brał udział w bitwach pod Marengo, Wagram i Lipskiem. Po 1814 roku przeszedł na stronę Burbonów.

Gebhard Leberecht Blücher - feldmarszałek (marszałek polny) pruski. Urodzony 1742 roku. Karierę wojskową rozpoczął w armii szwedzkiej. Był jedynym dowódcą pruskim, który do końca zachował swoje oddziały w kampanii 1806 r. W 1813 roku był dowódcą Armii Śląskiej. Za zwycięstwo odniesione nad Kaczawą otrzymał od króla Fryderyka Wilhelma III tytuł księcia Wahlstadt ( ob. Legnickie Pole ). Mimo początkowych niepowodzeń walnie przyczynił się do pokonania Napoleona w kampanii "Stu Dni". Jako dowódca raczej przeciętny, za to konsekwentny, systematyczny i uparty. Żołnierze kochali go za przystępny, bezpośredni charakter. Zmarł w 1819 roku w swoim majątku w Korbielowicach.

Jan Dawid Ludwik York von Wartenberg - feldmarszałek pruski. Urodzony w 1759 roku w Gostkowie na Pomorzu. W 1794 roku walczył pod Szczekocinami. W 1812 roku dowodził posiłkami pruskimi wspierającymi Wielką Armię, wchodzącymi w skład korpusu Macdonalda. Po klęsce Napoleon w Rosji jako pierwszy pruski dowódca przeszedł na stronę antynapoleońskiej koalicji. W 1813 roku był dowódcą korpusu w Armii Śląskiej. Za zasługi wojenne otrzymał z rąk Fryderyka Wilhelma III majątek w Oleśnicy Małej. Zmarł w 1821 roku.

Fabian Wilhelmowicz von Osten-Sacken, generał-feldmarszałek rosyjski. Urodził się w 1754 roku. Pochodził z Kurlandii. W 1766 roku wstąpił do wojska rosyjskiego. W 1813 roku dowodził korpusem w Armii Śląskiej. W 1831 roku brał udział w tłumieniu powstania listopadowego na Wołyniu. Zmarł w Kijowie 1837 roku.

Andrault de Langeron, hrabia. Urodzony w 1763 roku. Najpierw służył jako oficer w armii francuskiej, później w rosyjskiej. Uczestniczył w wojnach rosyjsko-tureckich pod rozkazami Suworowa. W 1813 roku przydzielony do Armii Śląskiej. W czasie bitwy nad Kaczawą dowodził jej lewym skrzydłem. Zmarł w Petersburgu w 1831 roku.