Jesteśmy opuszczeni jak zabłąkane dzieci w lesie.
Kiedy stoisz przede mną i patrzysz na mnie,
co wiesz o moich bólach i co ja wiem o twoich?
A gdybym padł przed tobą na kolana i płakał i opowiadał,
co wiedziałbyś o mnie więcej niż o piekle,
które ktoś określił ci jako gorące i straszne?
Już dlatego my ludzie powinniśmy stać naprzeciw siebie
tak zamyśleni i współczujący, jak przed wejściem do piekła.


Franz Kafka z Listu do Oskara Pollaka (1903)

strona główna Mysi zamotaj się bardziej